Rubriek archief: Inhoud / Over de stichting

Bekijk de diavoorstelling

  • Over de stichting
    · Schoolklas bezoekt tentoonstelling · De website van Stichting Lekdijk · Introductie van de stichting · LOFLIED AAN DE LEKDIJK

14 juni 2005

Schoolklas bezoekt tentoonstelling

Schoolklas

Afgelopen vrijdagochtend heeft groep 5 van De Kandelaar uit Ameide de tentoonstelling ‘Lekdijk in de picture’ bezocht. Na de bezichtiging zijn de kinderen zelf op pad gegaan met een camera om de dijkverzwaring naar eigen idee vast te leggen.

Ingezonden door Leon Segond om 22:44 uur | Reacties (0) | Terug naar boven

1 september 2004

De website van Stichting Lekdijk

Na 10 maanden hard werken willen wij u een paar feiten over onze website presenteren.

usage

Enkele getallen:

  • Gemiddeld aantal bezoeken per dag -> 77;
  • gemiddeld aantal pagina’s per dag -> 305;
  • aantal hosts per maand -> 1.021;
  • aantal bezoeken t/m augustus -> 13.101;
  • aantal auteurs -> 6;
  • aantal artikelen -> 106;
  • aantal reacties -> 7;
  • aantal afbeeldingen -> 139.

Stichting Lekdijk wil met deze website een ontmoetingsplaats bieden aan dijkbewoners en andere belangstellenden om hun ideeën, foto’s, feiten en meningen te delen. Hiervoor staat gedurende ongeveer een week, ieder gepubliceerd artikel open voor reactie’s.

Stichting Lekdijk kan nog auteurs en fotografen gebruiken. Als u belangstelling heeft om op deze website te publiceren stuur dan een e-mail naar info@stichtinglekdijk.nl.

Stichting Lekdijk is lid van Den Hâneker, Zuidhollands Landschap, Stichting Heemschut, de Historische Verenigingen Lexmond en Ameide en houdt een oogje in het zeil voor De Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemarchief.

De dijkverzwaring gaat deze maand beginnen en zal zeker tot midden 2008 duren. Stichting Lekdijk is er klaar voor, u ook?

Ingezonden door Leon Segond om 10:48 uur | Reacties (0) | Terug naar boven

26 november 2003

Introductie van de stichting

Vandaag is de Stichting Lekdijk opgericht en is de website van de stichting voorzichtig in de lucht gegaan. Met een paar zinnen en plaatjes treden wij al in in pril stadium naar buiten omdat wij de intentie hebben om een open en actueel communicatie platform te maken met als onderwerp De Lekdijk.

Heel de dijk tussen de Langensteinse weg en Lexmond gaat op de schop en dat brengt heel wat te weeg. Met dit web logboek (weblog) wil de stichting proberen dit grote werk op een eenvoudige manier in kaart te brengen, de bewoners van deze streek te informeren en tegelijk ook informatie te vergaren.

Om alvast wat structuur aan te brengen op deze pagina ziet u in de rechter kolom een aantal vaste rubrieken die wij de komende weken van actuele informatie gaan voorzien en wij nodigen u van harte uit om hierop te reageren. Dat kan door rechtstreeks te reageren op een artikel, uw reactie komt dan op deze website te staan. U kunt ons ook een mailtje sturen info@stichtinglekdijk.nl

De stichting heeft ten doel:
a. bewaren van cultuur historisch erfgoed, in het bijzonder de Lekdijk in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden;
b. mensen meer bewust maken van de schoonheid van de Lekdijk in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden;
c. het hebben van een signaleringsfunctie bij archeologische vondsten in de Lekdijk;
d. het verrichten van alle verdere handelingen, die met het vorenstaande in de ruimste zin verband houden of daartoe bevorderlijk kunnen zijn.

De stichting tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door:
a. het geven van voorlichting aan casu quo educatie van de jeugd;
b. het organiseren van tentoonstellingen over de Lekdijk;
c. het samenwerken met andere organisaties, zoals historische verenigingen;
d. de Lekdijk onder de aandacht brengen van het grote publiek in samenwerking met de bewoners.

Ingezonden door Leon Segond om 21:26 uur | Reacties (1) | Terug naar boven

LOFLIED AAN DE LEKDIJK

Kinderen die in een dorp aan de Lek geboren zijn, worden hier “ingebed”. Deze inbedding gebeurd o.a. met veel waarschuwingen over de gevaren van de rivier de Lek en de dijk.

Naast de waarschuwingen krijg je als vanzelf, dat het water en de dijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn in het beeld van de omgeving waar je opgroeit.

De Alblasserwaard met z’n Lekdijk en de rivier met haar uiterwaarden worden je Eigen. De liefde en de schoonheid ervoor worden aan je meegegeven. Evenals alle veranderingen in je leef- omgeving. Een dijk leeft en is voortdurend in beweging. Net als het water.

In mijn kinderjaren woonde ik in Nieuwpoort, mijn hele familie woonden in de dorpen langs de Lek; van Alblasserdam naar Lexmond. Deze route over de Lekdijk was als kind mijn wereld, als wij onze families bezochten. De herinnering aan die route over de Lekdijk is van onschatbare waarde voor mij (inbedding).

Reis in gedachten eens mee vanuit Streefkerk… naar het Bergstoepse Veer. Waar Lena die zalige Coebergh schonk. Het cafe is nu afgebroken, oude boerderijen zijn verdwenen, als kind ging ik daar samen met mijn Opa kaas kopen bij de boeren.

Een opa en een oma, een tante of een vriend woonde langs de dijk en dat dijkhuis daar, waar je kwam is er nu niet meer. De bocht is iets verandert en daardoor moest hun huisje weg, er groeien nu planten of er is iets anders voor in de plaats gekomen. Het beeld is verandert en wat blijft is de herinnering. Net als midden op Sluis/in Groot-Ammers, waar mijn opa’s kaaspakhuis stond te sieren.

Het is 1959 eenmaal per week op woensdag bij mijn moeder achter op de fiets vanuit Groot-Ammers naar Nieuwpoort. Ik kon allang zelf fietsen maar zij vond het te gevaarlijk op die Dijk want er was geen fietspad; het was 1959. (nu is er nog geen fietspad op de dijk).

Op de Veerse dijk, die nu naar mijn moeders tevredenheid weer laag is, net als in haar jeugd, ziet er voor mij heel anders uit omdat de dijk in mij jeugd juist hoog was. In weer en wind fietsen over die lange lange dijk.

Het prachtige witte pand bij de pont van Schoonhoven in Gelkenes; Daar stond cafe Jansen het is er al lang niet meer, toch heb ik herinneringen in die bocht aan een flesje chocomel(k).

Een van de hoogtepunten in Nieuwpoort was wel wanneer het hoog water was, iedereen sprak er dan over en het gonsde door de Poort: de balken gaan erin, de balken, de balken gaan in de muurties. En we gingen allemaal ieder uur kijken op het Hoofd. Het ritje met mijn ouders naar het Tienhovense veer, waar tante Catrien en Ome Teunis een cafe hadden.

Ik voel me als kind in 1960 nog zitten achterin een Mercedes’je, we tuffen er naar toe ondertussen vertelt mijn vader verhalen over de dijk uit zijn tijd. Uit verhalen van hem ook weet ik dat ze hier op Sluis met de hele familie een waterparadijs hadden, ze leerden zwemmen in het Sluise gat en die zwemplek was De Vleugel… het was een begrip.

Ingezonden door Ina Renes om 10:55 uur | Reacties (0) | Terug naar boven